این همون عینکیه که واسه ظاهرش میزنی؟
چند سال پیش
آقای ریزو تورو به اون رستوران معرفی کرده بود‏.‏
Forums‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏animworld‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏net دنیای انیمه و مانگا تقدیم میکند
ترجمه و زیرنویس‏‏‏‏‏‏‏:‏‏‏‏‏‏‏ زری
اما به نظر جای خوبی میاد‏.‏
و من واقعا از کلودیو خوشم میاد‏،‏ همونی که این عینکو بهم داد‏.‏
اون یه جنتلمن واقعیه‏.‏
کلودیو؟
فوریو‏،‏
میخوام به یه نفر معرفیت کنم‏.‏ اون به توصیه‌ی رئیس و همسرش به اینجا اومده‏.‏
حتما‏.‏
پس احتمالا اینو باید بزنم‏،‏ آره؟
بله‏،‏ فکر کنم خانم خوشش میاد‏.‏
خیلی خب‏،‏ پس‏.‏
خب؟ به حال و هوای رستوران عادت کردی؟
بله‏.‏ مسلما‏.‏
کارمندای اینجا کمتر از محل کار قبلیمه‏.‏ پس کارش برای من راحت‌تره‏.‏
در مورد آشپزهای که از وقتی شنیدن اینجا استخدام شدی‏،‏
و با شوق آموزش به اینجا میان‏،‏ چه فکری کردی؟
خب‏،‏‌ فعلا که هیچی نمیدونم‏.‏
اگه چیزی اذیتت میکرد فقط کافیه بهم بگی‏.‏
هرزمان که نیاز داشته باشی‏،‏ وقت برای صحبت کردن دارم‏.‏
بحث عینک شد‏.‏‏.‏‏.‏ چرا اینقدر باهام مهربونه؟
اینطور که من فهمیدم‏،‏ کلودیو یه جورایی میشناستت‏.‏
اینو موقعی حدس زدم که رئیس برای اولین بار اسمتو گفت‏.‏
جدی میگی؟
عینک خیلی بهت میاد‏.‏
خیلی جذاب شدی‏.‏
لطف شماست‏،‏ خانم‏.‏
ایشون فوریو هستن‏.‏
از هفته‌ی گذشته به عنوان سرآشپز مشغول به کار شده‏.‏
چی شد که دل‌اُرسو رو انتخاب کردی؟
خب‏،‏ به توصیه‌ی آقای ریزو بود‏.‏
چه نرم و مهربون حرف میزنه‏.‏‏.‏‏.‏ پیری بهش ساخته‏.‏
کاش میتونستم این حرفو راجب خودمم بزنم‏.‏
فوریو از اون موقع یه ذره هم فرق نکرده‏.‏
سالها پیش بود‏.‏
رستورانی که در گوشه‌ی دنجی از رُم قرار داشت‏،‏
ندانسته شانس دوباره‌ی کار به عنوان پیشخدمت رو برام فراهم کرد‏.‏
روزهایی از گذشته
چی شده؟
کلودیو‏.‏‏.‏‏.‏
نیکولتا عینک فوریو رو شکست‏.‏
وقتی خم شده بود از توی جیبش افتاد‏،‏ و‏.‏‏.‏‏.‏
شکست‏.‏
خیلی معذرت میخوام‏.‏ اصلا نگاه نکردم کجا دارم میرم‏.‏‏.‏‏.‏
وقتی فهمیدم خیلی دیر شده بود‏.‏
معذرت خواهی نکن‏.‏ بی‌احتیاطی از خودم بود‏.‏
نگران نباش‏.‏ وقتی درستش کنم عین روز اولش میشه‏.‏
هرچی باشه هدیه‌ای بود که تو با مهربونی تمام بهم دادی‏.‏
ممنون که به فکرشی‏.‏
وایستین‏،‏ یعنی اون عینکه‏.‏‏.‏‏.‏
بله‏.‏ وقتی فوریو اینجا شروع به کار کرد‏،‏‌ کلودیو اون عینکو بهش هدیه داد‏.‏
چی؟
معذرت میخوام‏،‏ از هردوتون‏.‏‏.‏‏.‏ اومم‏.‏‏.‏‏.‏ من‏.‏‏.‏‏.‏
نگران این موضوع نباش‏.‏
حالا زود برو سبزی ها رو بچین‏.‏
کارت که تموم شد بعدش باید سیب‌زمینی‌ها رو پوست بگیری‏.‏
چشم‏،‏ رئیس‏.‏
واقعا که‏،‏ دیگه نباید عین تازه‌کارا رفتار کنه‏.‏
هرکسی که تازه شروع به کار میکنه تازه کاره دیگه‏.‏
اصل قضیه رو ببین‏.‏
اوه‏،‏ راستی‏،‏ آنجلا گفت که امشبو اینجا میاد‏.‏
ببین میتونی یه میز براش خالی کنی؟
حتما‏.‏ مطمئنم که یه کنسلی داشتیم‏.‏
اگه تو بخوای‏،‏ میتونم میز همیشگیش رو آماده کنم‏.‏
ممنون‏.‏
تنها میاد؟ یا ‏.‏‏.‏‏.‏
ظاهرا که همراه چندتا دوست قدیمی میاد‏.‏
گفت قراره یه مهمونی سه نفره باشه‏.‏
اوه‏،‏‌و خانومم خواست که تو غذاشونو سرو کنی‏.‏
موردی نداره‏.‏
پس همه‌ چی ردیفه‏.‏
برگردیم سرکار‏.‏
خیلی خب‏.‏‏.‏‏.‏
کی قراره این خرابکاریهام تموم بشه؟
خودتو سرزنش نکن‏.‏
هرشب من باید ظرفها رو بشورم‏.‏
حتی بهم اجازه نمیدن برای کارکنا آشپزی کنم‏.‏
میتونم یادت بدم چطور یه فنجون متوسط اسپرسو درست کنی‏.‏
ممنون‏.‏
شرط میبندم هیچوقت نگران این چیزا نبودی‏،‏ آره؟
نه‏،‏‌ وقتی من تازه شروع کرده بودم‏،‏ اونا خیلی سختگیرتر بودن‏.‏
باید انتظار همچین جوابی رو داشته باشم‏.‏
اگه حقیقت داره‏،‏‌پس چطوری به اوضاع عادت کردی؟
سوال خوبیه‏.‏
بدجنسی میکنی ها‏.‏
موفق باشی‏!‏
عصربخیر‏،‏ آنجلا‏.‏
عصر بخیر‏،‏ کلودیو‏.‏
راه گم کردی؟
بیا‏،‏ از اینطرف‏.‏
امشب حسابی بهمون برس‏،‏ باشه؟
خوشحالم که تو غذامونو سرو میکنی‏.‏
بـ‏-‏بله‏.‏
اون یکی از طرفدارای شوهرمه‏.‏
باهاش خوشرفتاری کن‏،‏ باشه؟
به روی چشم‏،‏ خانم‏.‏
فوریو‏،‏ اون کارت بی‌رحمی بود‏.‏
تو حتی اشاره نکردی که اونم قراره بیاد‏.‏
چرا‏،‏‌ حالا منظورت چیه؟
خیلی خب‏،‏ تموم شد‏.‏ لطفا ببرشون سر میز‏.‏
نمیبینم دستات حرکت کنه‏!‏
بشقاب بعدی رو آماده کن‏.‏
ها‏،‏‌ باشه‏.‏
خیلی معذرت میخوام‏!‏
لعنتی‏.‏ حواستو جمع کارت کن‏،‏ دختر‏!‏
زمان چه زود میگذره‏.‏
واقعا بیست سال گذشته؟
روزهای خوبِ قدیم
واقعا معذرت میخوام‏.‏
کلودیو‏!‏
برو عقب‏.‏
بخاطر این اتفاق بینهایت عذر میخوام‏،‏ خانم‏.‏
باورم نمیشه که اون چنین کاری رو در حق خانم روسی‏،‏ یکی از بهترین مشتریهای این هتل انجام داده باشه‏.‏
همه چیز رو میبخشم‏.‏
کلودیو‏،‏ خانم روسی رو که یادته‏،‏ خواسته به اتاقش بری‏.‏
توی اتاق 1201 ـه‏.‏
اما‏،‏ قربان‏.‏‏.‏‏.‏
برو و بیشتر از این حرف نزن‏.‏
خانم‏،‏ بخاطر اون پیشامد واقعا عذر میخوام‏.‏
معذرت خواهی رو تموم کن‏.‏
راحت باش‏.‏
از اونجایی که من نمیتونم خیلی خوب اونا رو مجبور کنم به جای تو هزینه‌ی لباس رو بدن‏.‏‏.‏‏.‏
منو ببخشید‏،‏ خانم‏.‏‏.‏‏.‏
این ساعت رستوران خیلی شلوغه‏.‏
باید سرکار برگردم‏.‏
میدونم‏.‏ پس باید کارمونو سریع انجام بدیم‏.‏
من نمیتونم‏.‏
خانم‏،‏ خواهش میکنم بس کنین‏.‏‏.‏‏.‏
یه پیشخدمت نمیتونه به من بگه چیکار کنم‏.‏
تو برای خوشگذرونیِ من هستی‏.‏
هم امشب و هم در آینده‏.‏
تو چی باید بگی؟
خیلی خوب‏،‏ خانم‏.‏
همینطوری اونجا نایست‏،‏ کلودیو‏!‏
ظرفها رو اونجا بزار‏.‏
اوه‏.‏‏.‏‏.‏ بله‏،‏ قربان‏.‏
متأسفم‏.‏
تو کاملا بدردنخوری‏،‏ آقای سانتو‏.‏
میتونم بوی عطر اون زن رو ازت حس کنم‏.‏
پارادیز = بهشت
توی بهشت هستی‏،‏ جناب پارادایز؟
حالم خوب نیست‏.‏ از دیروز چیزی نخوردم‏.‏
اونا مجبورم میکنن کارای سختو انجام بدم و غذامو دور میریزن‏.‏
نه‏،‏ نه‏!‏ از لیمو استفاده نکن‏،‏ فلفل بزن‏!‏
تب داری یا چیز دیگه‌ای شده؟
نه‏،‏‌فقط چون غذا نخوردم ضعیف شدم‏.‏
اسم اون آشپز چی بود؟
هی‏.‏
بخورش‏.‏
بزار منم مزه کنم‏.‏
منم همینطور‏.‏
خوشمزه‌ست‏.‏
فوریو واقعا یه چیزی هست ها‏.‏
با این سن کمش سرآشپز اینجاست‏.‏
و اینطور که شنیدم کلی سفارش غذا هم بهش دادن‏.‏
واو‏.‏‏.‏‏.‏
کارش درسته‏.‏
از من جوونتره و سری هم توی سرها درآورده‏.‏
بهش احترام هم میذارن‏.‏
شاید بهتره دیگه دنبال پیشخدمتی نباشم‏.‏
باید از پیشخدمت بودن کنار بکشم؟
با اینکه فقط چند هفته‌ست شروع کردم‏.‏
حس خوبی ندارم که میبینم ایستاده غذا میخوری‏.‏
چرا نمیشینی؟
میبخشمت‏.‏
یه مشتری همیشگی؟
راستش گرسنه نیستم‏.‏
چه حیف شد‏.‏ اونم برای همچین غذای دلپذیری‏.‏
تو تازه‌کاری‏،‏ مگه نه؟ قبلا ندیده بودمت‏.‏
اسمت چیه؟
کلودیو‏.‏
اسم کاملت‏.‏
سانتو کلودیو
پارادایز‏.‏
اسم خوبیه‏.‏
چی؟
نه‏،‏‌ فقط‏.‏‏.‏‏.‏
اغلب بخاطر اسمم اذیتم میکنن‏.‏
چرند میگن‏.‏
ولی‏،‏ مطمئنم فقط بخاطر اسمت نیست‏.‏
قیافه‌ت مثل اینه که داری التماس میکنی تنبیه‌ت کنن‏.‏
شرمنده که خیلی رُک هستم‏.‏
حق باتوئه‏.‏ نامیدانه میخوام شخصیتمو عوض کنم‏.‏
حتی به اینم فکر کردم که شاید اصلا قرار نیست یه پیشخدمت باشم‏.‏‏.‏‏.‏
وقتی داشتم آشپزمون‏،‏‌فوریو رو میدیدم‏،‏ متوجه این موضوع شدم‏.‏
اون خیلی کار درسته‏.‏
فکر نمیکنم هرگز بتونم مثل اون بشم‏.‏‏.‏‏.‏
آشپز شدن و پیشخدمت شدن‏،‏ دوتا موضوع متفاوته‏.‏
درسته‏.‏ البته‏.‏
چی شد تصمیم گرفتی پیشخدمت بشی؟ همینطوری الکی؟
من فکر میکنم آوردن غذا برای مشتریهایی که بینهایت منتظرن تا سرو کنن‏،‏ یه چیز خارق‌العاده‌ست‏.‏
فوریو‏،‏ فوریو ـه‏.‏ تو‏،‏ تو هستی‏.‏
چرا فقط کاری رو انجام ندی که فکر میکنی خارق‌العاده‌ست؟
تو دلیلی نداری که این همه بخاطرش خودخوری کنی‏.‏
اگه واقعا اذیتت میکنه‏،‏ یه جای دیگه پیدا کن‏.‏
اینجا پر از کارکنانیه که جاهای دیگه آشنا زیاد دارن‏.‏
چرا یه رستورانِ دیگه پیدا نکنی؟
رستورانی که با روحیاتت جور باشه‏.‏
اسمم آنجلاست‏.‏
سانتو کلودیو‏.‏
سلام‏.‏
میخوای فوریو رو صدا بزنم بیرون بیاد؟
لطفا‏.‏
اون دختر کیه؟
اوه‏،‏ دخترِ مالکِ هتل ـه‏.‏
با فوریو نامزد کرده‏.‏
مثل اینه که توی یه روز‏،‏ دوبار قلبم شکست‏.‏
اینم از دسر‏.‏
ممنونم‏.‏
خیلی تحت تأثیر فوریو قرار گرفتم‏.‏
میشه گفت هرچی سنش بالاتر میره کارش بهتر میشه‏.‏
واقعا؟
و همه‌ی شما پیشخدمتها هم خیلی نجیب و مودب هستین‏.‏‏.‏‏.‏
هرچند‏،‏ کنجکاو شدم که چرا همتون عینک زدین‏.‏
اما میشه گفت که فوریو رستورانِ خیلی خوبی رو انتخاب کرده‏.‏
خیلی ازتون ممنونم‏.‏
ببخشید که میپرسم‏،‏ اما شما دوره‌ی کارآموزیت رو کجا گذروندی؟
خب‏.‏‏.‏‏.‏ کارمو توی یه هتل رستوران شروع کرده بودم‏.‏
چه جالب‏،‏‌ واقعا؟
من قبلا هتلی رو مدیریت میکردم که مالکش پدر آنجلا بود‏.‏
چه جالب‏.‏
از کجا اومدی؟
خب‏،‏ من از اینحا به اونجا میرفتم‏،‏
و حدود بیست سال توی رستورانی در حومه‌ی شهر کار کردم‏.‏
راستش باور کنید یا نه‏،‏ درکنار ایشون‏،‏ اونجا کار میکردم‏.‏
چه جالب‏.‏
احتمالا رستوران درست حسابی‌ای بوده‏.‏
اما کاش میشد توهم جزو پرسنل ما توی هتل بودی‏.‏
آره‏،‏ برو و بگو فوریو بیاد بیرون‏.‏
هرطور شده میخوام امشب باهاش صحبت کنم‏.‏
میتونیم بشینیم و از ماجراهای قدیم بگیم‏.‏
از دیدنش غافلگیر نشدی؟
گفته بود که بعد از این همه سال برای دیدنم اومده بوده‏،‏
واسه همین تصمیم گرفتم اینجا بیایم‏.‏
بله‏.‏ شماها رو که دیدم نزدیک بود حرفی بزنم‏.‏
معذرت میخوام‏.‏ آنجلا ازم خواسته بود که راجبش چیزی نگم‏.‏
با این حال‏،‏ رئیس قدیمیت اصلا تورو نشناخت‏.‏
حدس میزنم باید یه خرابکاری‌ای میکردم تا بشناستم‏!‏
میدونی‏،‏ شکستن بشقاب و اینجور چیزا‏.‏
آره باید همینکارو میکردی‏!‏
بیخیال‏،‏ توام که دیدیش اصلا به جا نیاوردی‏.‏
اوه‏،‏‌ آره‏.‏‏.‏‏.‏ خیلی‌ها از در هتل وارد میشدن‏،‏ بنابراین‏.‏‏.‏‏.‏
نه‏،‏ من فقط یه مدت کوتاه اونجا بودم‏.‏
خیلی غافلگیر شدم وقتی تو منو شناختی‏.‏
هیچوقت چهره ها یادم نمیره‏،‏
حتی اگه فقط یکبار دیده باشمشون‏.‏
بعلاوه‏،‏ اون موقع باهمدیگه صحبت کردیم‏،‏ یادت میاد؟
خیلی خوب یادمه‏.‏
درضمن‏،‏ حال و هوات یه ذره هم عوض نشده‏.‏
من همیشه خیلی نحیف و خسته بودم‏،‏
تا اینکه به اینجا اومدم‏.‏
فکر کنم بهت گفته بودم که نگران این چیزا نباشی‏.‏
رستوران خوبی برای کار کردن پیدا کردی؟
پیدا کردم‏.‏
محشر بود‏.‏
اوه‏،‏ کلودیو‏.‏
چـ‏-‏چی شده؟
راستش‏،‏ از اونجایی که تئو گفت قراره به فکر منوی بهاری باشیم‏،‏
من باید به فکر غذای کارکنا باشم‏!‏
تبریک میگم‏.‏ خبر خیلی خوبی بود‏.‏
اون دختر که نمیتونه تا ابد یه آماتور بمونه‏.‏
هرچند سعی میکنم خیلی بهت ایراد نگیرم‏.‏
حس میکنم دوباره متولد شدم‏!‏
اینطور که پیداست باید بدون معطلی مشغول به کار بشم‏!‏
موفق باشی‏.‏
مرسی‏.‏ منتظر باش‏.‏
اوه‏،‏ اگه عیبی نداره میشه قبل از اینکه به تئو نشون بدم تو غذا رو تست کنی؟
حتما‏.‏ خیلی هم خوشحال میشم‏.‏
پس‏،‏‌ فردا میبینمت‏.‏ خداحافظ‏!‏
توی این راه چیزهایی رو از دست دادم‏،‏ اما چهره‌های جدید زیادی رو هم ملاقات کردم‏.‏
گذرِ زمان یه جورایی منو به اینجا رسوند‏،‏ دل‌اُرسو‏.‏
حالا‏،‏ هرچی که بشه‏،‏ برای من
این رستوران مکان شادیه که روح منو آروم میکنه‏.‏
روز تعطیل رستوران
Forums‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏animworld‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏net دنیای انیمه و مانگا
ظاهرش خوبه‏.‏‏.‏‏.‏
‏.‏‏.‏‏.‏ ولی مزه‌ش مزخرفه‏.‏
شـ‏-‏شـ‏-‏شاید تخم‌مرغاشو زیادی پختم‏.‏‏.‏‏.‏
تو از اصول آشپزی چیزی نمیدونی‏.‏